Make things happen – “live like an animal, act like a cellphone”
Ken je dat? Je wil van alles doen, je to do-lijst is binnen no time op volle lengte en je springt van de hak op de tak, omdat je vindt dat alles MOET…wegstrepen wat er al klaar is en dan….DOOR….einde van de dag….pfff, nog niet alles weg! En dan…ik wil zo graag ook weer iets voor mezelf doen, sporten, schilderen, oude hobby’s oppakken…en dan kom je tot de conclusie, dat komt morgen wel….en morgen ook weer….en zo schuift vooruit dat wat jou blij maakt en energie geeft! In een vicieuze cirkel beland?? Misschien lig je steeds vaker wakker? Kribbig en wars wordt je er van, of je denkt, ik kan toch zeker meer uit mijn leven halen? Of zit je op het spoor ‘het is niet anders en ik heb geen keuze?’ Ow yes, you have!
Gestresst van je eigen planning? Ben je al begonnen met een to do lijst en komt daar geen einde aan? Of beheerst die lijst jou waardoor je nooit kunt stilzitten? Je hoofd zit vol met alle werk wat op je af komt, dat roept spanning op, alles MOET en stapelt zich op. Je had je nog zo voorgenomen bij je laatste vakantie, dat je het nu wel onder controle ging houden en het (b)lijkt weer niet lukken. Of misschien raak je niet uitgerust in je weekend (en nee, dat heeft niet te maken met het uur vooruit van afgelopen weekend, je hebt er al langer last van). Nu je werkplicht opnieuw roept deze week, hol je achter de feiten aan. Het liefst ren je weg van die ballast aan werk dat nu nog moet gebeuren…. De tijd tussen je weekenden kan ook leuk zijn, hoe? Lees even door!
Mogelijk heb je met je werkgever overleg gehad om even wat rustiger aan te doen, want je hebt meer tijd nodig dan de reguliere vakantie. Of overweeg je om een pauze of ben je nog niet zo ver en ervaar je dat je lijf te klein is voor wat je voelt, je adem zit hoog in de borstkas, of opgejaagd. Het zijn allemaal signalen die je lichaam geeft, om je te helpen, te helpen luisteren naar wat je werkelijk nodig hebt, bij het nemen van rust en stilte, ga ’s luisteren wat het te vertellen heeft. Iets wat we niet gewoon zijn, en zeker de rust niet voor vinden op het moment dat je hard doorwerkt en niet in de gaten hebt, dat het anders kan. Doorgaan lijkt de enige oplossing, echter je pleegt roofbouw aan je eigen lichaam en geest, hoogspanning = levensgevaarlijk. En het kan ECHT anders!
Fijn die vakantie die geweest is, die strandstoelen zitten nog wel in je geheugen, een mooie herinnering, maar toch kun je er maar met moeite aan terugdenken, want je hoofd zit al vol met alle werk wat op je af komt. Mogelijk net begonnen met werken, misschien alweer een paar weken bezig en je vraagt je af hoe je het elke keer weer klaar speelt om dat vakantiegevoel kwijt te raken. Of misschien ben je niet uitgerust teruggekomen van je vakantie en nu je werkplicht roept, hol je achter de feiten aan. Het liefst ren je weg van die ballast aan werk dat nu nog moet gebeuren…. De tijd tot na je vakantie kan ook leuk zijn, hoe? Lees even door!
Heb je dromen? Of weet je niet goed wat jou drijft? Ervaar je stress of spanning en merk je dat er wat moet veranderen, maar niet goed weet hoe? 
